APHOTIC - Abyssgazer CD (digipak)

Koncepcja ostatecznej ostateczności skąpana w kosmologicznej nieuchronności. Dźwięk ogromu, który buduje/niszczy świat, spowity nieziemskim dysonansem i duszącą atmosferą. Wizje eonów przed nami, przywołujące ostateczny los materii, a tym samym istnienia. To wszystko składa się na „Abyssgazer”, imponujący debiutancki album włoskiej wyroczni post-death/doom metalu, Aphotic. Czteroosobowy zespół z północnych Włoch, w którego skład wchodzą obecni i byli członkowie takich zespołów jak Fuoco Fatuo, Blasphemer i Ekpyrosis, postanowił stworzyć ostateczny, ekstremalny, metalowy wgląd w śmierć naszego wszechświata, poprzez dźwiękowe, wizualne i koncepcyjne doświadczenie o niezrównanej mocy sugestywnej. Zgodnie z eschatologiczną opowieścią i astrofizyczną przepowiednią, najbardziej absolutna Omega, jaką można sobie wyobrazić, zmaterializuje się w ciągu eonów, w niemal niemożliwych do wyobrażenia skalach czasowych, nieubłaganie rozszerzający się wszechświat, zbudowany jedynie z wyczerpanych i zdegenerowanych gwiezdnych resztek, rozerwie strukturę samej czasoprzestrzeni, aż materia zacznie się rozpadać, a nawet każda osobliwość czarnej dziury wyparuje, wskutek efektów kwantowych, w promieniowanie emanujące z nicości. I tak, gdy zostanie osiągnięta maksymalna entropia, czas straci znaczenie. W tym kontekście tytułowy utwór albumu rozważa, jak w odległych czasach i miejscach bezwładna materia może przekształcić się w żywe istoty, a następnie ewoluować w świadome istoty, które mogą stać się zdolne do wpatrywania się w nieznane i zastanawiania się nad prawdziwą naturą czasu i przestrzeni – poprzez wpatrywanie się w otchłań. Abyssgazers staną się samoświadomością Wszechświata. Potem pojawia się medium: mroczny, imponujący, kolosalny, atmosferyczny death metal, który rozbija strukturę percepcji, rzeczywistości i samego czasu, a zarazem stanowi ścieżkę dźwiękową do ostatniej wizji i ostatniego oddechu wszechświata. Mglista, kipiąca kosmiczna otchłań przywołująca zniszczenie światów poprzez mistrzowską syntezę dźwiękową: nekromantyczny, pokręcony dark death metal Incantation i Immolation, rozległa i zmienna narracja Triptykon, Neurosis, Evoken i Bolzer oraz duszący chłód i dysonans Godflesh. I wreszcie wizualizacje chilijskiego malarza abstrakcyjnego Rodrigo Pereiry: nieziemska wizja otchłani, która pieczętuje tę eschatologiczną podróż ku nadchodzącym eonom. Miksowanie analogowe, pieczołowicie wykonane pod okiem inżyniera dźwięku Grega Chandlera z Esoteric (Priory Recording Studios, Wielka Brytania) oraz mastering autorstwa Colina Marstona z Gorguts etc. (The Thousand Caves Studio, Nowy Jork) tworzą bezprecedensowy debiutancki album pełen potężnego, pomysłowego, poszerzającego świadomość awangardowego death metalu, stworzonego, by gloryfikować i na nowo wyobrazić sobie ogrom i nieuchronność śmierci, wykraczającą daleko poza tę cielesną przestrzeń.