CROSS FADE - Powrót do Planety Piekła (1992-1994) CD

Płyta CD zawierająca wszystkie trzy dema tego mało znanego amerykańskiego zespołu. Zespół Cross Fade powstał w Mastic (Long Island, NY) w marcu 1991 roku. Scot Trollan (wokal), John Tinger (gitary), Eric Rhodes (perkusja) i John Colucco (bas) stworzyli jeden z najbardziej intensywnych zespołów, jakie kiedykolwiek rządziły sceną. Cross Fade miał szczęście, że narodził się i rozkwitł w pierwotnej erze Long Island Death Metal, siły, z którą należało się liczyć wśród innych globalnych brzmień metalowych. I Cross Fade był tam, wchłaniając to i wypluwając swój własny, unikalny rodzaj ekstremalnej muzyki. Zespół o nieskończonym potencjale, nabierający prędkości i dzikości tylko po to, by implodować jak czarna gwiazda w 1994 roku. Zespół, którego brzmienie na żywo było 100 razy bardziej intensywne niż na taśmie. Cross Fade chciał stworzyć świeże, zróżnicowane ekstremalne brzmienia, z różnymi wpływami od Pink Floyd i Primus po Deicide, Suffocation i Cannibal Corpse. Zespół świadomy społecznie, w tekstach poruszał tematy takie jak fałsz religijny, globalny kolonializm, zanieczyszczenie środowiska i choroby psychiczne. Stały element na scenie, Cross Fade grał wczesne koncerty na podwórkach i w salach Legion Hall, tworząc to, co stało się i nadal jest rdzeniem LIDM (Internal Bleeding, Pyrexia i Suffocation), i zdobywał doświadczenie na scenach niesławnych nowojorskich klubów, takich jak L'Amour, Sundance, Sparks i The Roxy, dzieląc się dużym supportem scenicznym z takimi zespołami jak Morbid Angel, Sorrow, Internal Bleeding i Pro-Pain. Cross Fade był płodny na podziemnej scenie zinowej i handlowej, wysyłając setki dem do fanzinów i fanów metalu po kosztach, a także rozdając setki darmowych dem na wielu koncertach i imprezach, które organizowali. Wraz z wydaniem dema o tym samym tytule w styczniu 1992 roku zespół pokazał, dokąd zmierzają zarówno oni sami, jak i ekstremalne brzmienia następnego stulecia. Wydając pod koniec tego samego roku niesławne demo „Ruined”, Cross Fade szybko zyskał uznanie jako siła undergroundu. Zaciekły, poruszający, intensywny, inteligentny… Zespół wypracował sobie własne brzmienie i zaczął koncertować poza stanem. W 1993 roku zespół kontynuował granie, promocję, tworzenie, komponowanie i nagrywanie, ale zaczęły pojawiać się rysy zwiastujące katastrofę. Wewnętrzne napięcia twórcze, zobowiązania wobec odpowiedzialności, wszystko to, co wiąże się z byciem w prawdziwym zespole, zaczęło ciążyć, jednocześnie sprawiając, że brzmienie stało się ostrzejsze, bardziej manieryczne, bardziej złożone i bardziej muzykalne. Rok 1994 doprowadził do wydania bardzo ograniczonego demo „Untitled”. To demo było ledwo promowane i rozdawane, a presja związana z nagrywaniem wystarczyła, by wbić klin w zespół i ostatecznie doprowadzić go do ruiny. Wszystkie utwory zostały odrestaurowane i subtelnie zremasterowane dla przyjemniejszego słuchania. Okładkę i układ graficzny: César Valladares. Szesnastostronicowa książeczka zawiera teksty, zdjęcia, biografię i notatki Scota Trollana i Johna Colucco. Zdecydowanie polecam fanom spazmatycznego, a zarazem chwytliwego, absurdalnie dynamicznego, niezwykle oryginalnego, pokręconego death metalu z wokalistą brzmiącym jak psychicznie obłąkany John Tardy na metamfetaminie.