MARZURAAN - Five Years Of Fuck All CD

Nareszcie!!! Czekaliśmy na ten album od miesięcy i zdecydowanie warto było czekać! To, co zaczęło się jako mała seria CDr, stało się jak dotąd najbardziej ambitnym wydawnictwem At War i jestem tym totalnie zachwycony!!! Ta kolekcja zawiera dema, nagrania na żywo, rzadkości i nagrania z prób najbardziej konsekwentnie interesującego, nowatorskiego i po prostu zajebistego brytyjskiego zespołu ostatniej dekady. Zaczynając od teraz i cofając się w czasie do wczesnych, sypialnianych dem, ta płyta pokazuje ewolucję Marzuraana od prostego, monotonnego minimalizmu z dwoma basami do pełnoprawnej rockowej bestii dzisiejszych czasów.

Album rozpoczyna się coverem utworu „Afterglow” zespołu Loop, który został poddany obróbce po Ginn i wydobyty z niego coś wspaniałego. Drugi cover to szalone, lo-fi nagranie „Turned Inside Out” zespołu Rollins Band, wykonane na inauguracyjnym festiwalu Glasgow Implodes kilka lat temu. Jest też zaciekłe, hałaśliwe wykonanie „Nice Wang”, które chyba nagrałem podczas ostatniej trasy Juliana Cope'a (reakcja tłumu na MZ była przezabawna), epicki, mroczny, dronowy rock GMT nagrany w Lord Clyde w Byker oraz trafnie nazwany, przypominający Krauta, monotonny riff w „Earth 3” z mylącej kasety Manbyrd.

Podsumowując, Marzuraan robi to lepiej niż ktokolwiek inny w tej chwili; czy to ponure, minimalistyczne, monotonne ściany dźwięku, kontrolowane eksperymenty ze sprzężeniami zwrotnymi, czy też wyśmiany post-rock, bez punktów sceny. Brzmią jak późne, pokręcone kawałki Flag z albumu Voivod z połowy lat 90., z Swervedriverem w tle. Grane przez Helios Creed. A może po prostu bredziłem, cholera wie! Kup tę płytę, palancie.

Absolutnie świetne opakowanie od ekipy z Thumbprint Press (WIELKIE podziękowania dla WT za cały włożony w to wysiłek i Pete'a za artystyczną wizję!); trzypanelowa okładka z tektury falistej, dwustronny nadruk, z wyrazistym czarnym tłoczeniem i bezbarwnym lakierem. Możecie znać ich prace z albumu koncertowego Sunn lub jednego z wielu wydawnictw z rodziny Bastard Noise, ale moim zdaniem to przebija wszystko! Absolutnie bezkonkurencyjne.