OHYDA - Pan bóg pełny... CD

Z Małopolski wybiegają z oburzenia i wściekłości, uzbrojeni w buntownicze przekonanie, lubelska OHYDA z trzecim albumem, który zawstydza Kaczyńskiego i jego kolesi z PiS. Dziedzictwo polskich przodków, Dezertera, kryje się za ostrymi jak brzytwa riffami i ciasno nawiniętymi perkusjami, ale ta płyta to nie tylko hołd. Tam, gdzie inne projekty kryją się za nakazową kakofonią, OHYDA wyłania się z mroku z brzmieniem, które jest jednocześnie czystsze i bardziej przemyślane, a jednocześnie pozostaje agresywnie ciężkie i groteskowe. Tak chwytliwa jest ta dręcząca płyta, że ​​można nawet doszukać się przebłysków „Dzieci z Brudnej Ulicy” z 1985 roku, 7-calowej płyty TZN XENNA. Prawicowi populiści i obrońcy życia należą do ofiar, które są krytykowane zarówno z wściekłością, jak i absurdem. Jest też cały utwór, który nawiązuje do Kai Godek, co samo w sobie zasługuje na brawa. To najlepsze dzieło zespołu do tej pory.